Mijn hemel!

Lieve allemaal,

Al vijf dagen zingen de woorden door mijn hoofd die op de verpakking van twee wijnflessen stonden: ‘Mijn Hemel” en “Bedankt”. Wat kan ik nog meer zeggen?

Ik ben ongelofelijk geraakt en heel erg dankbaar voor het afscheid dat jullie voor mij hebben georganiseerd. Met een grijns van oor tot oor denk ik terug aan het “Café voor Pampus” waar zaterdagavond zo’n geweldige sfeer was opgebouwd. In de pubquiz en een paar vileine liedjes werd mijn doopceel gelicht, en ondertussen was er alle ruimte voor ontmoeting tussen mensen die elkaar soms al lang niet hadden gezien.

De intense, prachtige viering op de zondag zal ik niet snel vergeten. Elk lied gaf al tranen, maar de ontroerende zegen van Anna met de gezongen zegen daarna voel ik nog tot in mijn vezels. Met elke naam die ik noem, doe ik een ander weer tekort die ik vergeet – dus ik noem ze niet. Wat ik wel noem is de verbinding, de energie, de warmte en de liefde en daarmee hadden jullie mij geen groter cadeau kunnen geven.

Maar ook die andere twee cadeaus koester ik: de kostbare bidon die met mij mee zal gaan op de fiets naar Rome, en de prachtige kaars.

Ik ga, en wéét dat ik geloof in Het Brandpunt, dat ik jullie meedraag in mijn hart en nog helemaal stil en dankbaar ben van alles.

Josephine