Allerzielenviering 2 november: voor iedereen

Allerzielen: het is echt een viering voor iedereen. Want het is troostrijk om te weten dat je niet alleen staat, en om anderen te laten weten dat wij rondom hen staan. Wie heeft in zijn leven niet met verlies en afscheid te maken gehad? Voor de één is het verdriet nog zo scherp, ook al is het al van jaren terug. Voor de ander geldt juist de dankbaarheid, de berusting waarmee je uit de grond van je hart kan zeggen; het is goed, het water heeft de steen van het verdriet gebroken.
Allerzielen is daarom bij uitstek een viering van samenzijn.
Water dat stenen breekt; dit lied van de cantorij staat deze avond centraal. ‘Wanneer alles diep van binnen pijn doet … ga dan, als de zalm tegen de stroom in met alle razernij van je woede. Wanhoop niet, het water zal stenen breken’.
We noemen aan het begin van de viering de namen van hen die in het afgelopen jaar overleden zijn en betrokken waren bij Het Brandpunt. Hun namen worden in het licht gesteld van de Paaskaars. Maar deze avond willen we ook namen noemen van hen die al langer niet meer bij ons zijn. Namen die jij wel bewaart in je hart maar die nooit meer ergens klinken, zelfs niet in de kerk. Familie, een broer of zus; of een vriendin, een collega, een kind, een ouder…
Tijdens de viering wordt iedereen uitgenodigd om een lichtje aan te steken en die naam op te schrijven waarvan je zo graag wilt dat die nog een keer wordt genoemd wanneer we onze voorbeden bidden.
Naast de kaarsjes liggen steentjes klaar. Wie wil kan er een meenemen dat iets vertelt over het verlies dat je bij je draagt. Misschien een rond steentje, want het is goed. Of een steentje met scherpe randjes, zoals verdriet nog is. Rauw. Of opengebarsten. Een veelkleurig steentje misschien, je emoties vliegen nog alle kanten op.
Neem een steentje mee, en laat het los als het ooit kan.
De viering begint om 20.00 uur, en de cantorij zingt.
Geurt en Josephine