Met vertrouwen naar 2022

Ik zit deze dagen mijn belastingadministratie te doen met de Top 2000 op de achtergrond. Apart hoor, het hele jaar trekt aan me voorbij terwijl ik door de bonnetjes en de afschriften heen ploeg. Hee, het bonnetje van het cadeautje voor Geurt, en daar, dat was voor de kaars voor Josephine. Rekeningen van de bootverhuur en terrasjes brengen de zomerdagen op het water terug, en een nota van een elektrisch verstelbaar bureau herinnert aan het aanpassen aan werken in corona-tijd.

Weer een jaar bijna voorbij. En wat voor een jaar… het tweede jaar met corona, met beperkingen en lockdowns. We hebben er allemaal last van, maar sommigen worden wel heel hard geraakt. Jongeren die geestelijk in de knel komen, mensen die zonder werk en zonder inkomen zitten door de maatregelen, mensen die de gevolgen van de overbelasting van de zorg aan den lijve ervaren … het is niet niks. 

Weer een jaar voorbij. Geurt en Josephine vertrokken, de parochie trok zich terug uit Het Brandpunt en de PG Hoogland/Amersfoort-Noord luidde de noodklok; we moeten nú bijsturen om in de toekomst kerk in Hoogland, Kattenbroek/Zielhorst/Nieuwland en in Vathorst te kunnen zijn. De laatste viering in De Herberg vond plaats, het laatste nummer van Lopend Vuur kwam uit … alweer: het was niet niks. 

En gek is dat: juist door alles wat er gebeurde hebben we dit jaar gevoeld, beseft, wat het waard is wat we hebben. Misschien wel meer dan ooit tevoren. En dat gaf ook bezieling en energie. Zo werden gespreksrondes over “Hoe nu verder met de oecumene?” waardevolle en bemoedigende  momenten van ontmoeting, wisten we van afscheid nemen een waar feest te maken en kreeg de muziek in Het Brandpunt een flinke impuls door de opbrengst van een bruisend startweekend.

We kregen er een energieke pastor bij in Miriam Bierhaus en hebben het bezinningsproces over onze toekomst op de rit. En hoewel we voor de tweede keer kerst vieren in lockdown, wisten onze mensen van beeld en geluid ons allemaal bij elkaar te brengen in mooie online vieringen.

We zullen heus nog genoeg op ons bord krijgen in het nieuwe jaar, maar lieve Brandpunters, ik heb er vertrouwen in. Met z’n allen gaan we het wel redden: bezoekers, vrijwilligers, jongeren, ouderen, bestuur, musici, zangers, kosters en andere mensen van het beheer, technici, pastores, kortom met iedereen die zich verbonden voelt met Het Brandpunt. “Waar de Geest is is vrijheid”, zegt onze gevelsteen, maar waar de Geest is is óók leven, en inspiratie, en hoop en goede moed. Laten we in die Geest aan het nieuwe jaar beginnen!

Ik wens jullie allemaal een goed, gezond en gezegend 2022 toe, en diezelfde goede wensen voor het nieuwe jaar ontvangen jullie ook van Miriam.

Warme groet,

Anna Walsma