Nieuwe diaken Jeanine Molleman

Door de restricties van de laatste tijd kon ik mij als nieuwe diaken of oudste niet aan u voorstellen op de gewone wijze, daarom vroegen Marian Aalberts en Tineke Bos, mijn medediakenen bij het Brandpunt mij om mij via de nieuwsbrief voor te stellen.

Mijn naam is Jeanine Molleman en ik woon sinds 1,5 jaar in Zielhorst zodat ik als vanzelf onder de kerkelijke gemeenschap van Het Brandpunt val. Daar ik me al jaren bezig houd met de eenheid van de kerken en oecumene essentieel vind ben ik daar heel blij mee.
Enkele maanden geleden nam Carla van der Laan contact met mij op en vertelde dat Geurt haar had geraden om mij te vragen als nieuwe. Zij zocht een opvolger omdat ze er al meer dan twee termijnen op had zitten en het zou mooi zijn als er in Het Brandpunt weer een katholiek zou meedoen.
Nu kende ik het diaconaat alleen als lagere wijding in de katholieke kerk en was ik helemaal onbekend met de rijkdom van het diaconaat in de PKN. Het bleek dat je alleen een toegewijde leek hoeft te zijn om die opdracht voor 4 jaar te aanvaarden.
Nadat ik via ZOOM ook had kennis gemaakt met Marian en Tineke werd ik direct in december al uitgenodigd bij het college van diakenen van Amersfoort Noord en trof daar een fantastische groep mensen die zich in willen zetten voor de mensen in onze buurten die het kwetsbaarst zijn en over de grenzen van stad land en geloofsvertrouwen heen willen kijken. Bij de Inham was ook net een nieuwe katholieke diaken bevestigd.
Ik mocht gelijk al een kleine taak op me nemen en daardoor ging ik meteen aan het werk.
Ik ben geen doener, maar eerder een denker en het doen volgt uit wat mijn hart zegt dat er te doen staat voor mij. Dat betekent dat ik rekening kan houden met mijn beperkingen want ik ben al 73 en zit in het autisme spectrum waardoor ik me moeilijker laat kennen als andere mensen en het ook nodig heb andere mensen niet te dicht bij me te laten komen of me te laten overprikkelen.
Dat is een wat vreemde combinatie met het diaconaat waarin je verbindend wilt zijn. De taken die ik tot nu toe op me heb genomen laten zien dat het wel gaat, want ik mag een beroep doen op mensen die zo’n gebrek niet hebben, terwijl ik van een afstandje heel goed nieuwe mogelijkheden kan zien en voorstellen, zo dat op zo’n moment mijn beperking eerder een voordeel is.
Ik heb een religieuze achtergrond en ben benedictijns opgevoed waarvandaan ik de Heilige Schriften goed en levend heb leren kennen. De rijkdom van de liturgie (dan bedoel ik niet het boekje maar het vieren), het samen het brood van ons geloofsvertrouwen delen in rituelen en de daadkracht die daaruit voorkomt stemt mij tot grote dankbaarheid en beschouw ik als wezenlijk van belang.
Mij werkzame leven in de GGZ-ouderenzorg heeft me met de weg van het leven verder gevormd en gebracht tot waar ik nu ben.
Zo wil ik u de komende vier jaar graag dienstbaar zijn in deze gemeenschap.

Jeanine Molleman