Pastoraat in coronatijd, versie 2, positievere insteek.

Zes weken geleden was het nog zo gewoon om even bij iemand langs te gaan voor een pastoraal gesprek, een hand op een schouder te leggen, een zegen te geven… En nu is het zoeken naar wegen om de pastorale contacten andere vormen te geven. Via telefoon, mail en social media blijk je eigenlijk verrassend goed mensen te kunnen bereiken. En natuurlijk zou je bij een uitvaartgesprek het liefst met mensen om tafel zitten om de verhalen te horen. Die gesprekken gaan nu via Skype, FaceTime of Zoom. Dat lijkt afstandelijk maar de ervaring is dat die ontmoetingen heel waardevol, intens en nabij zijn. Bij de uitvaart blijkt dan dat je geen vreemden meer bent voor elkaar bij nabestaanden die je tot dan toe alleen via beeldbellen sprak.

Totdat het gewone ontmoeten weer kan pakken we de telefoon, sturen kaartjes en zijn heel erg blij met het initiatief van Het Brandpunt Veerkrachtig dat helpt om pastoraat mee te dragen.

WhatsAppjes
Maar hoe kan je nou het gebruikelijke ‘mini pastoraat’ opvangen bij de deur van de kerk? Want die contacten worden ook zo gemist. Met die ene handdruk na afloop van een viering worden vaak kleine en grote pastorale dingen toevertrouwd: mensen zijn geraakt door iets, willen reageren of even hun verhaal vertellen.

De WhatsApp berichtjes die nu tijdens en rondom de livestreamvieringen worden gestuurd zijn eigenlijk de kleine handdrukken aan de deur. Iedereen die ons een appje stuurt krijgt antwoord. Of het nu een verhaal is, een foto of gebed, of alleen maar een zinnetje “ik luister vandaag ook weer mee”, het maakt ons niet uit. Het is het contact dat waardevol is, waar wij heel graag tijd voor vrij maken. Bij de viering staat altijd het nummer van de voorganger vermeld. Doen!

Hartelijke groet

Anna, Geurt en Josephine