Van de stormzee en holle golven een straat maken…

Zondag horen we een stukje uit Jesaja dat 13 jaar geleden ook bij mijn intrede is gelezen: ‘Ik heb je geroepen om heil te brengen, Ik neem je bij de hand en vorm en bestem je om mens te zijn van mijn verbond…’ Die tekst draag ik met me mee maar ook met die vragen als: hóe dan? wát dan? Het antwoord daarop is het lied van Huub Oosterhuis: van de stormzee, de holle golven een straat maken. Kortom: in alles wat onbegaanbaar en onleefbaar is voor mensen proberen verandering te brengen. Mensen maken van reuzen, mensen maken van dwergen. Of, zoals Jezus het zegt; blinden de ogen openen. Niet alleen van wie blind is, maar ook wie anderen de blinden maakt. En daarin heeft de kerk een tegenverhaal, moet zij blijven wijzen op de blinde vlekken in de samenleving en in jezelf. Daartoe roept de Eeuwige op in de woorden van Jesaja. Jou, en mij.

En tja, dan is het ook nog mijn laatste viering in Het Brandpunt. Ik weet niet alles, maar er is zang en muziek in verrassende combinaties. De beren waar ik al eerder over schreef, verdwijnen één voor één. Wat overblijft is een afgepelde ui die ik koester vanwege alle mooie, leuke, indrukwekkende en soms ook verdrietige dingen die ik in Het Brandpunt heb meebeleefd. Die draag ik in mijn hart.

Tot zondag voor wie er bij kan zijn, en anders misschien in verbondenheid via de livestream. Voor een gebedsintentie of reactie kan je appen met de WhatsApp telefoon van het Brandpunt: 06-22559628.

Josephine